Butelka 0.5l (BB 05.01.2018). Piwo czarne, nieprzejrzyste z drobną i obfitą pianą w kolorze beżowym. Aromat palony, popiołowy, ciut zbożowy z nutą kawy, średnio intensywny praktycznie bez cienia słodyczy. W smaku natomiast słodycz pojawia się na pierwszym miejscu ale zaraz kontruje ją popiołowo-palona gorycz, intensywna ale krótka bez efektu zalegania, no może minimalnego. Gdzieś całkiem na finiszu pojawia się delikatny alkohol ale po kilku miesiącach leżakowania nie jest czymś co przeszkadza a jedynie przyjemnie dopełnia smak. Piwo jest pełne mimo dość niewysokiego ekstraktu, mega gładkie a przy tym lekkie w odbiorze i bardzo pijalne jak na risa. Całkiem w porządku ris ale wypity około pol roku po zakupie, więc leżakowanie mu służy zwłaszcza czytając inne komentarze.

Piana niezbyt wysoka i dość szybko opada. Aromat niezbyt intensywny. Na pierwszym planie o dziwo wiśnie. W tle nieco paloności, kawa, czekolada, drewno. W smaku jest nieco lepiej. Co prawda znów główną rolę gra wiśnia, ale za to coś się w końcu zaczyna dziać. Dość mocno wyczuwalna czekolada, w tle nieco kawy. Finisz kawowo-wiśniowy, lekko taninowy, drewniany. Goryczka na średnim poziomie, nieco zalegająca. Wysycenie średnie, nieco za wysokie. Ciało niskie do średniego. Alkohol wyczuwalny. Ogólnie ciekawy eksperyment pokazujący jak wiele wnoszą do piwa płatki Sherry. Piwu ewidentnie brakuje trochę ciała. Pije się je troszkę jak FESa, brak tutaj zalepiającego charakteru RISa. Tym nie mniej bardzo ciekawe.

Dziwny. Plastik, winogrona, wisnie, kwasnosc, popiolowosc, kawa... niewiele ciala. Ciekawy, ale nie pod moj gus