Butelka 330ml (10.02.2016). Piwo jest minimalnie mgliste o ciemno-bursztynowej barwie, białej, leciutko przybrudzonej pianie, średnio obfitej i podobnie trwałej ale genialnie zdobiącej szkło. W aromacie naftowa nuta Mosaic’a praktycznie całkowicie dominuje a delikatne cytrusy są gdzieś daleko w tle. Niemniej aromat jest świetny. W smaku dość wysoka goryczka o charakterze żywiczno-cytrusowym z wyraźną, naftową nutą jest mocno kontrowana subtelnie słodkawą, podbudową słodową, naftową oczywiście, w posmaku tworząc idealne połączenie, całkowicie maskując alkohol, nadając piwu gładkości i mega pijalności, nieco zdradliwej. I choć goryczka jest długa, nieco zalegająca, subtelnie ostra, to w bardzo przyjemny sposób, razem z delikatną słodyczą, pozostaje na podniebieniu. Bardzo dobrze zbalansowane piwo i jedna z lepszych imperialnych IPA jakie udało mi się pić, jak do tej pory. Godny reprezentant czterystetnej warki.