Slightly smoked, slightly soured. But it all works in a weird way. And it is well fermented. Spoldzielczy Gdansk

Miało być nie wymagające, nie degustacyjne, do jedzenia. Coś się zadziało niedobrego w tym piwie a dopiero 5 dni na kranie. Do powtórki jak będzie w lepszej formie.

Butelka. Złote, opalizujące, z kremową, trwałą pianą. W aromacie najpierw coś sugerującego dms albo słód żytni, nie do końca przyjemne. Pod tą nutą delikatna nuta żywiczna, ale kojarząca się z iglakami ogrodowymi typu tuja albo cis. W smaku po prostu w miarę poprawnie słodowo, z bardzo lekko zaznaczoną tą nutą żywiczną. Goryczka niska. W odczuciu pełne, solidnie wysycone. I najdziwniejsze z dziwnych: odbija się wędzonką. Poważnie: zero nut wędzonych podczas picia, a jak człowiek beknie to czuje oscypek. Za ten mały fragment propsy!

Barwa jasnobursztynowa, klarowne, piana biała, niezbyt obfita, niezbyt trwała. W aromacie słodowe, karmelowe, nieco korzenno-ziołowe. W smaku słodowe, karmelowe, niezbyt przyjemna kwaskowość, do tego mdłe, nieco "sztuczne", niska goryczka. Wysycenie niskie, dość pełne. Nie przypadło mi do gustu, bursztyn to raczej nie jest zbyt dobry dodatek.