Kolor rubinowy, piana o oczkach średniej wielkości, aromat słodowo chlebowy, w smaku karmel, chlebowe, ziołowe do tego wyczuwalne przyprawy i leeko słonawe na końcu.

Barwa bursztynowa, klarowne. Piana niezbyt obfita za to gęsta, ładnie oblepia szkło. Aromat niezbyt intensywny, lekko karmelowy. Przyjemna goryczka na średnim poziomie w kierunku niskiej. Zaskakująco treściwe.

Barwa piękna głęboka miedź, klarowne, piana średnia drobno pęcherzykowa, zbita opadając pozostawia delikatny lacing. W nosie zbożowo-słodowe (delikatne nuty opiekanego pieczywa), czysty lagerowy charakter żadnych estrów czy karmelu, mineralne, w połowie dekustacji jak trochę ogrzałem wyczuwalny mak ( myślę że nie jest to autosugestia, jest taka inna nuta której w klasycznym Oktoberfest nie ma). W smaku jest ta słodycz wiedeńska ale posiada jednak umiarkowany wytrawny posmak i chrupkość jak w dobrych pilsach, goryczka ziołowa powoli kontruje, piwo jest fajnie zbalansowane (nie jest przegięte w słodową stronę jak klasyczne marcowe, może to ten mak i same precelki robią robotę plus sól). Jak nie jestem fanem tego stylu ( może przez ilość wypijanych soczystych ipek jak większość geeków) tak to wyjątkowo mi siadło, oceniając w kategorii wariacja stylu nie ma się do czego przyczepić, dodatki świetnie dobrane, nie zdominowały i nie zepsuły tego piwa. Smaczne.