Butelka, po terminie, więc oceną się nie sugerujcie. Ciemnopomarańczowe, solidnie zmętnione. Ewidentnie przegazowane, po przelaniu do szkła piana zbyt obfita, wielkopęcherzykowa i postrzępiona, nietrwała. Od początku piwo odrzuca paskudnym aromatem kojarzącym się z metalicznością (ale to nie żelazo), może trochę klejem do drewna albo gazem do pompowania opon. W teorii można się przez ten odór przebić do aromatu truskawkowego, ale wymaga to konkretnego samozaparcia. W smaku nie ma żadnych oznak zepsucia, piwo początkowo słodkie, po chwili wyraźnie kwaskowe (świadomie nie piszę kwaśne, ale poziom kwaskowości jest dość wyskoki). W smaku czuć i truskawki, i jabłka, i ciasteczkową słodowość. Gdyby dało się pić nie wąchając było by nawet całkiem ok. Goryczka zaznacza się w pewnym momencie, nawet przyjemna, krótka. Co z tego jeśli odczucie w ustach psuje ewidentne przegazowanie. Ciekawostka jest taka, że to piwo dopiłem, ale wyleczyło mnie to z DB na długi czas...