Butelka 330ml (07.10.2016). Piwo czarne, praktycznie nieprzejrzyste z rubinowymi refleksami przy brzegu szkła. Powierzchnię zdobi cienki, bezowy kożuszek, który mimo swojej skromnej postaci jest całkiem trwały i nieznacznie zdobi ścianki szkła. W aromacie nuty dzikie, lekko kwaśne a gdzieś z tyłu przebijają się nieśmiało nuty słodkiej wanilii i drewno beczki. W smaku również dzikość na pierwszym planie ale zaraz za nią nuta wanilii, bourbonu, gorzkiej czekolady. Fajnie się to z sobą komponuje i pomimo tego, że piwo jest bardziej dzikie niż "beczkowe" to jest bardzo gładkie w odczuciu a delikatna słodycz na finiszu w leciutko oleistej cieczy delikatnie oblepia podniebienie i przyjemnie zalega w przełyku. Najlepsze piwo z całej trójki (w beczkach po whisky, brandy, rumie), zaraz za nim wersja po brandy a daleko z tyłu wersja po rumie.

Piana symboliczna, wyjątkowo jasna. Aromat niesamowicie bogaty. Na pierwszym planie beczka, wanilia, Bourbon, nuty dzikie, stajenne, kwaśne, pięknie zmieszane z kawą i czekaladą. Aromat nieziemski! W smaku z kolei przede wszystkim dzikie i kwaśne. Mocne nuty funky. Kwaskowość cytrusowa, średnio pasująca do Risa, ale bardzo ciekawa, mi odpowiada. Skojarzenia z lambikiem jak najbardziej trafione. Alkohol wyczuwalny, ale nie przeszkadza. Goryczka tylko od alkoholu, chmielu raczej nie czuć. Ciało raczej średnie, nie jest jakoś specjalnie zalepiające. Jak na Risa jest rewelacyjnie pijalny, wręcz sesyjny. Ciągle chce się kolejnego łyka. Super piwo.