Barwa miedziana, zmętnione, jasna ładna, drobna pianka. Aromat bardzo intensywny, ze szkła aż bucha. Na początku torf był na pierwszym planie, z tyłu moja ulubiona herbata czyli Lapsang, a gdzieś w tle nuty kawowe, czekoladowe. Po lekkim ogrzaniu i przyzwyczajeniu nosa to Lapsang jest na pierwszym tle a dopiero gdzieś z tyłu kręci się torf. Ogólnie rewelacyjny aromat. Czuć przede sosnę, iglaki, las jak sadzę od lapsanga. Nuty torfowe tutaj nie przypominają bandaży i spalonych kabli a raczej układają się w przypaloną kiełbaskę z ogniska. W tle kawa. Co ciekawe za każdym razem przy przyłożeniu nosa aromat jest inny, raz dominuje Lapsang, raz Torf. W smaku czuć przede wszystkim nuty wędzone. Z nosa aż bucha dymem. Piwo jest dość słodkie, ale słodycz jest skontrowana przyjemną, chmielową, średnią do wysokiej goryczką. W smaku aż tyle się nie dzieje co w aromacie ale i tak jest dobrze. Nasycenie odpowiednie. Ogólnie rewelacyjne piwo. Bardzo złożone, aczkolwiek sprawiające wiele radości. Dawno nie piłem nic równie oryginalnego. Duże brawa. Kingpin po wpadce z Imperialną IPĄ wraca do formy. Bardzo dobrze, do niedawna kupowałem w ciemno, teraz znów zacznę.